را كه يك منادى حق مىتواند از مردم ببيند از قوم خود مىديد و آنان در مقابل

--> كتب نقل شده است چون وفات ابو طالب نزديك شد وى بنى عبد المطلّب را فرا خواند و به آنان گفت : « تا زمانى كه گوش به فرمان محمّد ( ص ) و در پى امر او باشيد در خوبى و خوشى خواهيد بود ، پس از او پيروى و حمايت كنيد تا هدايت يابيد » و در روايت ديگرى است كه به آنان گفت : « اى بنى هاشم ، از محمّد ( ص ) فرمان بريد و او را تصديق كنيد . تا رستگارى و هدايت يابيد » محمّد ( ص ) فرمان بريد و او را تصديق كنيد تا رستگارى و هدايت يابيد » . ( الغدير ، ج 7 ، ص 367 ) . 11 - آن‌گونه كه در كتاب حاضر آمده است پس از هجرت مسلمانان به حبشه ابو طالب به نجاشى نامه نوشت و نسبت به مسلمانان به او سفارش كرد . اين مورد از مواردى است كه در آن جاى توصيه عملكرد ابو طالب به عنوان يك اقدام عاطفى و ناشى از محبّت او نسبت به پسر برادر خويش وجود ندارد ، چه در اينجا نه محمّد ( ص ) ، بلكه مسلمانانى بىپناه به حبشه هجرت كرده بودند . ج : ابو طالب در آيينهء گفتار ديگران : مجموعهء اظهاراتى كه از بزرگان دين روايت شده به صراحت از ايمان ابو طالب حكايت مىكند و يا به گونه‌اى است كه بدون اعتقاد به مسلمان بودن ابو طالب پذيرش و توجيه آن روايات مشكل و مستلزم اشكالاتى بر پيامبر ( ص ) يا امام معصوم است . اكنون به نمونه‌هايى از اين اظهارات اشاره مىكنيم : 1 - از زبان رسول خدا : ذخائر العقبى ، ص 7 ، مسالك الحنفا ، ص 14 و الدرج المنيفه ص 7 به نقل از عبد الله بن عمر آمده است كه پيامبر ( ص ) فرمود : « چون روز رستاخيز شود براى پدرم ، مادرم ، عمويم ابو طالب و برادرى كه در جاهليّت داشتم شفاعت خواهم كرد » . در تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 26 روايت شده است كه فرمود : او دربارهء چهار تن به من وعده داده است : پدرم ، مادرم ، عمويم ، و برادرى كه در جاهليّت داشتم » . ( الغدير ، ج 7 ، ص 378 ) . در سيرهء ابن هشام ج 1 ، ص 84 آمده است كه پس از وفات ابو طالب رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) فرمود : « برو ، او را غسل بده ، كفن نما و دفن كن . خداوند او را بيامرزد و رحمت كند » ( خنيزى ، ابو طالب مؤمن قريش ، ص 223 ) . همچنين در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 314 ، الغدير ، ج 7 ، ص 374 ، 378 و معجم القبور ص 204 آمده است كه رسول خدا ( ص ) در تشييع جنازهء ابو طالب شركت كرد و پس از دفن شدن او خطاب به وى فرمود : « به خداوند سوگند براى تو استغفار و شفاعتى خواهم كرد كه جن و انس از آن به شگفتى درآيند » . ( ابو طالب مؤمن قريش ، ص 224 ) .